• Definicja

    ktoś uwierzył, że ktoś mówi prawdę, tylko kierując się jego zapewnieniami i nie mając na to żadnych innych dowodów

  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
    arrow down
    Relacje międzyludzkie
    arrow down
    określenia relacji międzyludzkich

  • Cytaty

    Kobieta i mężczyzna (wiek około 50 lat, o ciemnej karnacji) przedstawili się, że są mieszkańcami Węgier. W Tarnowie są jedynie przejazdem i chcieliby pozostawić na przechowanie swój bagaż. Staruszek uwierzył na słowo niespodziewanym gościom, tym bardziej że językiem polskim władali niezbyt sprawnie, i wpuścił ich do mieszkania. Ci wykorzystali nieuwagę gospodarza i z barku skradli mu tysiąc osiemset złotych oraz kosztowności.

    źródło: NKJP: (pach): Ukarany za gościnność, Gazeta Krakowska, 2001-12-14

    Miał absolutny słuch i talent muzyczny, ale żadnego głosu. Edward zaprotegował go jednak u dyrektora chóru, który uwierzył na słowo i nie skontrolował wokalnych umiejętności Kocika. Prawda wyszła na jaw po kilku dniach i razem ze sromotnie wyrzuconym Kocikiem o mało nie wyleciał Edward.

    źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997

    Może mi jeszcze powiesz, że chciałeś tylko zobaczyć, co się podoba innym?... Tak było! Dokładnie! Lecz jak miałem to udowodnić? Kto by mi uwierzył na słowo!

    źródło: NKJP: Antoni Libera: Madame, 2003

    Zawsze to nieprzyjemnie iść kogoś wypytywać, kto on jest, po co przyjechał, na jak długo. A przecież nieraz muszę i wylegitymować, bo nie każdemu można uwierzyć na słowo.

    źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007

  • Odmiana
    typ frazy: fraza czasownikowa
    odpowiednik aspektowy: ktoś wierzy na słowo komuś
    dk, npch; odmienny: uwierzyć 
  • Pochodzenie

Data ostatniej modyfikacji: 17.05.2012