• Definicja
    książk. 

    osoba, która prowadzi beztroski i towarzyski tryb życia, tracąc czas i pieniądze na zabawy

  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
    arrow down
    Usposobienie człowieka
    arrow down
    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

    CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
    arrow down
    Czas wolny
    arrow down
    rozrywka

  • Relacje znaczeniowe

    synonimy: birbant

  • Połączenia
    • niepoprawny, prawdziwy, stary, zatracony, znany, zwykły hulaka
    • hulaka i awanturnik; hulaka i pijak; hulaka i utracjusz
    • być hulaką
    • uchodzić za hulakę
    • mieć opinię hulaki
  • Cytaty

    Tam z kolei rezydował w maleńkim dworku pan dziedzic Libiszowski, straszny karciarz, hulaka i utracjusz [...].

    źródło: NKJP: Jacek Dehnel , Lala, 2008

    Historycy udowadniają oto, że Caravaggio, wypełniając swoje płótna religijną treścią, wiódł życie hulaki i ulicznego zabijaki, z łatwością trwonił pieniądze [...].

    źródło: NKJP: Bożydar Brakoniecki: Caravaggio zaprasza do Rzymu, Polska The Times, 2010-02-22

    Poznajemy go jako wybitnego znawcę teatru, niezwykłego poetę i inteligentnego mówcę, ale też jako pijaka i nieposkromionego hulakę.

    źródło: NKJP: Marcin Kostaszuk: Hrabia skandalista, Polska Głos Wielkopolski, 2006-07-14

    Wiedziało się, że James Abbot Whistler, urodzony w 1834 roku w Nowej Anglii, okazał się niezgorszym gagatkiem, hulaką, awanturnikiem, dandysem.

    źródło: NKJP: Krzysztof Rutkowski: Pasaż z nieba spadający, Gazeta Wyborcza, 1995-04-12

    Bez wątpienia w kręgu hulaków i stręczycieli błyszczał jako gwiazda pierwszej wielkości.

    źródło: NKJP: Marek Nowakowski: Powidoki, 2010

  • Odmiana
    część mowy: rzeczownik
    rodzaj gramatyczny: m1, ż

    liczba pojedynczaliczba mnoga
    M:
    hulaka
    M:
    hulacy,
    hulaki
    D:
    hulaki
    D:
    hulaków,
    hulak
    C:
    hulace
    C:
    hulakom
    B:
    hulakę
    B:
    hulaków,
    hulaki
    N:
    hulaką
    N:
    hulakami
    Ms:
    hulace
    Ms:
    hulakach
    W:
    hulako
    W:
    hulacy,
    hulaki
    Gdy wyraz odnosi się tylko do osoby/osób płci żeńskiej, używa się r.ż., M. B. W. lm hulaki, D. lm hulak; gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, M. i W. lm. hulacy lub hulaki, D. i B. lm. hulaków albo r. ż., M. i W. lm hulaki, D. lm hulak, B. lm hulaki
  • Pochodzenie

    ukr. huljáka

CHRONOLOGIZACJA:
1780, SL
Data ostatniej modyfikacji: 09.07.2014